Το έργο αφορά την ανακαίνιση και επανάχρηση ενός παλαιού ελαιοτριβείου, το οποίο μετατράπηκε σε σύνολο ενοικιαζόμενων δωματίων, με σεβασμό στην ιστορική του ταυτότητα και το φυσικό τοπίο που το περιβάλλει. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση βασίστηκε στη διατήρηση του αυθεντικού κελύφους και των παραδοσιακών υλικών, συνδυάζοντάς τα με σύγχρονες παρεμβάσεις που εξασφαλίζουν άνεση και λειτουργικότητα.
Τα νέα ανοίγματα και οι καθαρές γεωμετρίες ενισχύουν τη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Η χρήση φυσικών υλικών και γήινων αποχρώσεων συμβάλλει στη δημιουργία μιας ήρεμης και ισορροπημένης ατμόσφαιρας, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του χώρου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διαμόρφωση των υπαίθριων χώρων, όπου η πισίνα λειτουργεί ως κεντρικό στοιχείο χαλάρωσης και κοινωνικής συνύπαρξης. Οι λιθόστρωτες επιφάνειες, οι φυτεύσεις και ο διακριτικός φωτισμός οργανώνουν έναν ενιαίο υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας την εμπειρία φιλοξενίας και την αίσθηση συνέχειας με το περιβάλλον.
Το αποτέλεσμα είναι ένας σύγχρονος χώρος φιλοξενίας που επαναπροσδιορίζει τη χρήση ενός ιστορικού κελύφους, συνδυάζοντας μνήμη και σύγχρονη αρχιτεκτονική, και προσφέροντας μια αυθεντική εμπειρία διαμονής.
